ФЛОРА

 

Во флористичен смисла, Бугарија се дели на 20 флористични области, во два од кои паѓа Малешевската планина. Тиjа се флористичните области Струмска долина и Западни гранични планини. Границите помеѓу двата региона, не е сосема јасна, особено ако се имаат предвид силните антропогени влијанија, што се забележуват во пониските делови на планината. Генерално може да се мисли дека границата на флористична област Струмска долина, се искачува до кон 800-1000 м н.в., границата до која достигнува и значителен дел од претставниците на медитеранскиот и преходносредиземноморски флорен елемент. Такви видови се источниот чинар, смрека, црвена смрека, пърнар, кукуч, грипот, влакнести даб, келяв габар, бодлив сали, храстовидна зайчина и др. Во делот од Малашевска планина коj спаѓа во флористична област Западен гранични планини над 1000 м н.в., преовладуваат средноевропски видови бука, габар, шипинка, леска, анемона, лютичета, бршлен и др.
На територијата на Малешевска планина, нема јасна изразена поясност. На многу места домородните растителни заедници се уништени и се заменети со обработлива површина, пасишта, или дрвни култури. Во нискиот појас, до 500-600 м н.в. преовладуваат тревни фитоценози доминираат белизма, солиден тениатерум, луковиќ ливадина, кривоглед псилурус, двуредна трахиния, коленчато диво жито, ресничеста вулпия и др. Дрвна вегетација е силно деградирани како последица на прекумерна експлоатација и има храсталачен изглед. Најчести се шумите од влакнести даб, со примеси на благун, мъждрян, кукуч, грипот, келяв габар, јужна копривка, дрвото смрека и др. Во некои области се забележуваат и изкусвено пошумување шумски култури од кедар и кипарис. Од грмушки заедници најсилно застапени се оние на црвената смрека, драко, трнка. Во овој појас се претставени ретките за земјата заедници со доминација на дрвото смрека, грипот, пърнар, памуклийка. Падините на планината над реката Струма, во Кресненското дефиле, на доста места претставуваат речиси голи карпести живеалишта и насип.
Во планински појас помеѓу 600-1000 (1200) м н.в. се распространети претежно шуми од благун, зимски даб, во влажните олуци обичен Габар, воден Габар, бука. Тука на многу места се создадени вештачки култури од црн и бел бор, ела дугласка, и ретко насъждения од липа и обичен костен. Тревни заедници се доминирани од белизма, црна сади четинест сеноклас, коило, а на влажни места и од обична солзица, обичен сеноклас и др.
Помеѓу 1000-1500 (1600) м н.в. главната вегетација е шумска, а доминантниот вид е обична бука, мешана  на места со обичен јавор, бел бор, ретко обична смрека. Белиот бор е вештачки пошумуван  на многу места, но над селата Клепало и Добри Лаки има задржани стари шуми од бел бор со возраст над 120 години.
Забележуваат и култури од странскиот вид дугласка ела. Тревните заедници заземаат местата ослободени од исечени шуми и се од типот на планинските ливади со доминантни видови обична солзица, осилеста миризливка, обичен сеноклас, ливадско оревче, обично еньовче, обичен звездан и др. Со прекин на пасење, на многу места, планинските ливади обрастват со Орлов папрат.
Билните делови на планината 1500-1800 метри н.в. се зафатени од трева и грмушки заедници. Традиционално овие места се користат долги години како планински пасишта. Главни видови се црна боровинка, връшняк, малина, балкански зановец, картъл, дълголистен лопен, звоника, мајчина душица, туфеста пластица и многу др. На места каде пасење е прекине, се забележува раселување на бел бор, сина смрека.
Крајбрежните вегетација на територијата на Малешевска планина е предствена со шуми од источен чинар, бела и црна топола, бела врба, полски брест по течението на реката Струма и устието на нејзините притоки. На по голема надморска височина чинар се заменува од црн Алдер и белата врба , или обична бука, во средните и горните текови на реките, како и крај некој планински потоци.