Белоригано(Greek oregano)

Origanum vulgare subsp. hirtum (Link) Ietsw.

 

Заштитен статус:
Црвен список на МСЗП: (NE) – Неоценяван
Заштитен од Законот за лековитите растенија.
 
Опис:
Повеќегодишно тревнo растенијe од семејството Устоцветни (Lamiaceae).
Стебленца исправени, 60-80 см високи. Лисјата на кратки рачки, ситни, елипсовидни до издолжени елипсести, густо-жлезисто влакнести. Цветовите се ситни, бели, ретко светло розови, собрани во носач метлица. Плодот е сув, фисиски на четири мали орехчета со темно кафеава боја. Цути во периодот јуни-јули, плодна август-септември. Поседува силен, карактеристичен мирис на зачин, личи мирисот на солени.
 
Живеалишта:
Населува светли, суви, тревни живеалишта и грмушки, покраини на разредени дабови шуми. Среќава се главно во тревни заедници на црни сади (Chrysopogon gryllus), белизма (Dichanthium ischaemum), луковиќ ливадина (Poa bulbosa).
 
Дистрибуција:
Општата дистрибуција опфаќа Медитеранскиот регион и Југоисточна Азија.
Во Бугариja се среќава во области со преходносредиземноморко климатско влијание - Странџа, Беласица, Струмска долина, Источни Родопи, Тунџанска ридско рамнина.
На територијата на Малешевска планина се открија неколку наоѓалишта - во околината на селото Кърпелево, с Микрево, споменува се и за терирорията на резерва "Тисата".
 
Закани:
Популациите на видовите се стабилни и со оглед на масовното му култивирање, заканите се релативно ограничени. Уништување на природните живеалишта, неконтролирано собирање на антенски делови со лековити и хранливи цели.